Ο …υπναράς ελεγκτής.

 

 

 

 

 

 

 

 

Η είδηση ήταν απλή,μεστή περιεχομένου

αλλά έμοιαζε ψεύτικη.

Τόσο αστεία στην πρώτη ανάγνωση

και τόσο δραματική στην δεύτερη.

«Κλειστό βρήκαν εχθές 29 Σεπτεμβρίου 2008

το αεροδρόμιο της Μυτιλήνης δύο αεροσκάφη,

αφού την ελέγκτρια εναέριας κυκλοφορίας

την είχε πάρει ο ύπνος.»

Αυτό όπως καταλαβαίνετε

ήταν αρκετό για να με κάνει

να διαβάσω και το υπόλοιπο κείμενο.

Έλεγε λοιπόν οτι η ελέγκτρια δήλωσε

πως λόγω βλάβης του κινητού της τηλεφώνου,

το τελευταίο δε χτύπησε,

με αποτέλεσμα να μην πάει τελικά στη δουλειά της.

Ζητούσε συγγνώμη για την ταλαιπωρία των επιβατών.

Συνέχιζε με διάφορες δικαιολογίες

που παρείχε ο διευθυντής του αεροδρομίου,

και το πόσο συνεπής υπάλληλος

ήταν η ελέγκτρια μέχρι εκείνη τη μέρα.

Μετά λοιπόν το αρχικό γέλιο που μου προκάλεσε το θέμα,

και η σκέψη 2 αεροπλάνων να βολτάρουν

στον καταγάλανο ουρανό της Μυτιλήνης,

περιμένοντας την κυρία ελέγκτρια να φθάσει στον πύργο ελέγχου,

άρχισα να σκέφτομαι

σε πόσο σαθρά θεμέλια στηρίζονται κάποιες λειτουργίες.

Πριν προλάβετε να πείτε το κλασικό

«Μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν αυτά»

να σας ενημερώσω οτι στο ψάξιμο

για περισσότερα στοιχεία επι του θέματος

διάβασα για περιστατικό στις 23-3-2011

στο αεροδρόμιο Ronald Reagan της Αμερικής,

στο οποίο ο ελεγκτής αποκοιμήθηκε

την ώρα που έδινε οδηγίες καθόδου σε 2 αεροπλάνα.

(Κι εσύ ρε μεγάλε,εκείνη την ώρα νύσταξες;

Λίγο καφεδάκι,μια τσίχλα,

έστω επιτόπια αλματάκια..

Δοκιμασμένο,το κάναμε κάποτε στο σχολείο.)

Προφανώς δε φταίνε οι ελεγκτές.

Κάθε άνθρωπος

μπορεί μια μέρα να αργήσει να πάει στη δουλειά του,

ή να έχει μειωμένη απόδοση.

Δε μπορεί κανείς να τον σταυρώσει γι αυτό.

Το μόνο που μου κάνει εντύπωση

(πχ στο θέμα της Μυτιλήνης)

είναι η παντελής έλλειψη εναλλακτικού σχεδίου,

είναι οτι πήρε στο προσωπικό 20 λεπτά

να ενημερώσει τη διοίκηση του αεροδρομίου

να στείλει αντικαταστάτη,

οτι τα αεροπλάνα βόλταραν

πάνω από την υπέροχη Μυτιλήνη για 40 λεπτά.

Δε βαριέσαι..

Τουλάχιστον θα χόρτασαν θέα…

Αγαπητή κυρία Μούσχουρη.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διάβασα με μεγάλο προβληματισμό

την πρόσφατη συνέντευξη της κυρίας Νάνας Μούσχουρη,

μιας ερμηνεύτριας που μας είχε συγκινήσει όλους

κάποτε με τις ερμηνείες της..

Παρατηρώ λοιπόν το θυμό της προς τους Έλληνες.

«Είμαι θυμωμένη με τους Έλληνες,

όλοι είναι δυσαρεστημένοι μαζί τους,

κάτι που κατανοώ και θεωρώ σωστό.

Πρέπει (οι Έλληνες) να μάθουν να εξοφλούν τα χρέη τους.

Καταλαβαίνω το θυμό των Γερμανών.

Έχει δίκιο η Μέρκελ.Συμφωνώ απόλυτα με τη στάση της.»

 

Μεταξύ άλλων,αυτά δήλωσε

η πρώην ευρωβουλευτής κυρία Μούσχουρη.

Σε μια πρώτη ανάγνωση,

από το τρίτο πληθυντικό πρόσωπο που χρησιμοποιεί

κατανοώ οτι δεν αναγνωρίζει τον εαυτό της μεταξύ των Ελλήνων.

Φυσικά,ο καθένας έχει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού.

Όμως,κυρία Μούσχουρη

να μου επιτρέψετε να σας περιγράψω λίγο

την κατάσταση της χώρας μας σήμερα,

μιας και ζείτε μόνιμα στο Παρίσι,

οπότε δε φτάνει ίσως η σωστή εικόνα.

Οι Έλληνες που ψέγετε,

τα τελευταία 2-3 χρόνια υποφέρουν

από κάτι που εμείς εδώ αποκαλούμε μνημόνιο.

Οι Έλληνες που ψέγετε χάνουν καθημερινά τη δουλειά τους,

δέχονται υπερβολική φορολογία,

μειώσεις και γενικά οδηγούνται στην εξαθλίωση.

Αυτούς τους Έλληνες ψέγετε κυρία Μούσχουρη.

Με αυτούς τους Έλληνες είστε θυμωμένη.

Κυρία Μούσχουρη,

δεν ξέρω αν και ποιός πλούτισε τα χρόνια που πέρασαν.

Δεν ξέρω και δε με ενδιαφέρει.

Είναι αρμοδιότητα άλλων να τους βρουν

και να πάρουν πίσω τον παράνομα αποκτηθέντα πλούτο.

Αυτό που ξέρω όμως,

αυτό που με ενδιαφέρει είναι

οτι κατηγορείτε τους πολίτες που σας ανέδειξαν.

Τους ίδιους πολίτες που σήμερα υποφέρουν.

 

Ειλικρινά χαίρομαι που καλλιτέχνες

όπως ο κύριος Ρούσσος,ο κύριος Λέκκας και άλλοι,

έχουν την ευαισθησία να σταθούν απέναντί σας

και να δηλώσουν το αυτονόητο,

οτι είναι ντροπή αυτές οι δηλώσεις και το μένος,

ενάντια σε ένα λαό που αντιμετωπίζει αυτά τα προβλήματα.