Lak Gav

 

 

 

 

 

 

 

Αποφυλακίστηκε ο Λάκης Γαβαλάς έγραφαν οι τίτλοι ειδήσεων.

Κι αμέσως μου έφεραν στο μυαλό 1-2 πράγματα

σχετικά με ένα υποτιθέμενο κράτος δικαίου ,ισότητας,

με σεβασμό στον πολίτη κι ένα υπέροχο σωφρονιστικό σύστημα.

(εδώ μπορείτε να γελάσετε ελεύθερα).

Σκεφτόμουν λοιπόν την περίπτωση του Γαβαλά από την αρχή.

Από την ώρα δηλαδή που με περισσή αλαζονεία και ευχαρίστηση η ΕΛ.ΑΣ.

έβγαλε την ανακοίνωση για τη σύλληψή του.

Ακολούθησαν διάφορα..

Αρχικά η περιφορά του από φυλακή σε φυλακή,

επειδή δήθεν δεν υπήρχε θέση.

(όχι,δε μιλάμε για φυλάκιση πολίτη,

μιλάμε για αναζήτηση θέσης παρκαρίσματος σε ώρα αιχμής στο κέντρο),

ακολούθησαν διάφορα τραγικά στις φυλακές,

με κρατούμενους που υποτίθεται οτι σωφρονίζονται

να τον γιουχάρουν (το λιγότερο) 

και τα ΜΜΕ σαν κοράκια

να προσπαθούν να εξασφαλίσουν πρώτα την είδηση..

Δε βρέθηκε κανείς από το χώρο των ανθρώπων με βήμα

να υπερασπιστεί έναν άνθρωπο

που παραδόθηκε βορά στα όρνεα.

Εκτός του εξαιρετικά συμπαθούς Θέμου

ο οποίος τόλμησε να τονίσει τα αυτονόητα.

Κανείς όμως δε φάνηκε να τα σκέφτεται..

Η κυβέρνηση συνέλαβε έναν πολίτη

(γιατί όποιος χρωστάει στην εφορία

δεν παύει να είναι πολίτης)

και τον εξευτέλισε για να τονίσει την αποτελεσματικότητά της

και να κρύψει την παταγώδη αποτυχία της σε όλους τους τομείς..

Δεν υπήρχε κάποιος άλλος τρόπος

χωρίς τη διαπόμπευσή του;

Φαντάζομαι θα υπήρχε..

Ναι,να πληρώσει το παράπτωμα,

όπως θα το πληρώναμε κι εμείς όμως..

Το κράτος δικαίου οφείλει να προστατεύει

και να σέβεται τον κάθε πολίτη.

Ο Γαβαλάς έχει μια ιδιαιτερότητα

την οποία θα έπρεπε να σεβαστούν.

Είναι,το λιγότερο απάνθρωπο,

ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος 

να χλευάζεται για μια ιδιαιτερότητα..

Είναι ντροπή το 2012 η πολιτεία να μην του παρέχει

το σεβασμό στα δικαιώματά του,στην προσωπικότητά του

και ανθρώπινες συνθήκες φυλάκισης..

Αλλά να μου πεις,

ποιόν πολίτη σέβεται το κράτος;;

Advertisements

Mου τη δίνουν οι άνθρωποι.(μια ελεγεία[πεζής μορφής] για την ανθρώπινη συμπεριφορά.)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μου τη δίνουν οι άνθρωποι.
Mου τη δίνουν οι άνθρωποι
που κλεισμένοι στο μικρόκοσμο του ΕΓΩ τους,
αρνούνται να αντιληφθούν
οτιδήποτε συμβαίνει έξω από αυτό..
Mου τη δίνουν οι άνθρωποι
που κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους,
φοβούμενοι να κοιτάξουν πέρα από αυτό.
Φοβούμενοι να εξερευνήσουν ένα δρόμο,
επειδή δεν ξέρουν που οδηγεί…
Mου τη δίνουν οι άνθρωποι
που αντί να διεκδικούν τη ζωή τους,
παραμένουν στην άρνηση του «δεν ξέρω»,
χωρίς να δείχνουν διάθεση να μάθουν.
Mου τη δίνουν εκείνοι που προσποιούνται.
Που δείχνουν οτι είναι κάτι διαφορετικό,
κάτι εναλλακτικό,
κάτι ουσιώδες,
μόνο επειδή «πουλάει».
Άνθρωποι που όταν έρθει η ώρα
να δείξουν αυτή τη διαφορετικότητα
κρύβονται πίσω από κλισέ,
μονότονες και προβλέψιμες συμπεριφορές.
Μου τη δίνουν ακόμα οι άνθρωποι
που παίζουν σε διπλά και τριπλά ταμπλό……
Μου τη δίνουν όσοι  
ενώ κατευθύνουν τις εξελίξεις,
όταν τα πράγματα πηγαίνουν
εκεί που οι ίδιοι τα οδηγούσαν,
κάνουν τους ανήξερους,
ίσως και τους προσβεβλημένους.
Όλοι εκείνοι που πιστεύουν οτι δεν καταλαβαίνεις.
δεν καταλαβαίνεις τι παίζεται,
τι κρύβεται πίσω από λόγια και συμπεριφορές,
πίσω από όλα όσα σου δείχνουν
και νομίζουν
οτι δέχεσαι χωρίς να αναρωτιέσαι.
Όσοι όταν τους ρωτήσεις,
αντί να παρέχουν μια ουσιαστική απάντηση,
κρύβουν το κεφάλι τους στο χώμα,
σου λένε το πρώτο απίθανο
και αστήρικτο πράγμα που σκέφτηκαν,
και πιστεύουν οτι αδιαμαρτύρητα το δέχτηκες.
Μου τη δίνουν ακόμα όσοι κάνουν απροκάλυπτα κάτι
και υποθέτουν οτι δεν έχεις υποψιαστεί τίποτα.
Μάλλον μου τη δίνουν κι οι ψεύτες…
Ναι,τώρα που το σκέφτομαι μου τη δίνουν..
Πολύ μου τη δίνουν..
Και τέλος το πείσμα…
Αυτό το πείσμα αδερφάκι μου….
Που μπορεί να σκοτώσει άνθρωπο….
Κι αυτό μου τη δίνει..
Υποδεικνύει ανθρώπους αδιάφορους.
κενούς.
μου τη δίνουμε κι εμείς,
όλοι εμείς που υποβοηθούμε τέτοιες συμπεριφορές.
Κι αυτό που μου τη δίνει περισσότερο,
είναι οτι τελικά έχουμε
τις συμπεριφορές που μας αξίζουν..

Νιώθω την ανάγκη να αναφέρω πως
αν κάποιος δεί τον εαυτό του σε αυτό,
δε θα είναι επειδή
τον είχα στο μυαλό μου όταν το έγραφα…
Αλλά πάντως,
θα πρέπει να το κοιτάξει…