Τα φράγματα του έρωτα υποχωρούν!

 

 

 

 

 

 

 

Ξέρω πως ο έρωτας είναι σαν τα φράγματα.

 

Αν αφεθεί μια χαραμάδα,

απ’όπου μπορεί να διαφύγει μια κλωστή νερό,

σιγά σιγά διαβρώνονται τα τοιχώματα

και φτάνει η στιγμή,

που η δύναμη του ρεύματος

είναι ανεξέλεγκτη.

 

Αν καταρρεύσουν τα τοιχώματα,

ο έρωτας τα κατακλύζει όλα…

 

Δεν μπορείς πια να αναρωτιέσαι

τι είναι

και τι δεν είναι δυνατό,

αν μπορείς

ή όχι,

να κρατήσεις πλάι σου

το αγαπημένο πλάσμα..

 

Το ν’αγαπάς

σημαίνει

πως έχεις χάσει τον έλεγχο.

 

PAULO COELHO

 

Λίγες λέξεις για το Πολυτεχνείο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πέμπτη 17-11 σήμερα,

και δε μπορώ να μην σκεφτώ τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

Ένα πλήθος φοιτητών,

38 χρόνια πριν,

το οποίο έγραψε ιστορία.

 

Μην αντέχοντας τη χούντα των συνταγματαρχών,

κλείστηκε στο Πολυτεχνείο

για 2 ημέρες,

από το απόγευμα της 15ης

μέχρι το βράδυ της 17ης,

που το καθεστώς διέταξε την εισβολή,

με τα γνωστά πλέον αποτελέσματα.

 

Πριν 38 χρόνια λοιπόν,

μια μεγάλη ομάδα νέων παιδιών,

με αυτή της την πράξη

αποτέλεσε καταλύτη

στην προσπάθεια επαναφοράς της Δημοκρατίας,

και στην πτώση του φασισμού,

καθώς η εξέγερση του Πολυτεχνείου

ήταν η αρχή του τέλους της χούντας.

 
«Αν δεν υπήρχαν οι τρελοί

δε θα υπήρχε ελευθερία»

λέει ο καταπληκτικός συγγραφέας Αντώνης Δελώνης.

 

Ευχαριστούμε λοιπόν

τους «τρελούς»

που με τις πράξεις τους

οδήγησαν στο να είμαστε σήμερα ελεύθεροι..