Ημέρα ντροπής.

 

 

 

 

 

 

 

 

Σήμερα είναι μια ημέρα

για την ύπαρξη της οποίας

κανείς δεν πρέπει να νιώθει υπερήφανος.

Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα

για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.

Για να υπάρχει παγκόσμια ημέρα,

προφανώς υπάρχει και βία.

 

Ο Isaak Asimov,Αμερικανός συγγραφέας

έλεγε οτι η βία

είναι το τελευταίο καταφύγιο των αποτυχημένων.

Και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς άλλωστε;

Πρόσφατες έρευνες καταδεικνύουν μια αλήθεια που σοκάρει.

Η βία δεν περιορίζεται στον λεγόμενο τρίτο κόσμο

(όπως βολεύει να πιστεύουμε εμείς,οι του δήθεν πολιτισμένου)

αλλά,δε γνωρίζει  σύνορα,τάξεις,

φυλετικές – θρησκευτικές διακρίσεις,ή μορφωτικό επίπεδο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τα στοιχεία σοκάρουν.

Στη Γαλλία μια γυναίκα

πεθαίνει κάθε 3 μέρες

ως αποτέλεσμα της βίας στο σπίτι.

1 στις 6  γυναίκες,

στη χώρα μας,

τη χώρα του πολιτισμού ναι,

έχει υποστεί βία στο σπίτι της.

10% από αυτές υποχρεώθηκε

να έχει σεξουαλική επαφή με στενό συγγενή.

Το 3,4% των γυναικών έχουν κακοποιηθεί

κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Στη Νότια Αφρική κάθε μέρα βιάζονται 147 γυναίκες.

Στην Αμερική της Ελευθερίας

και των δικαιωμάτων του ανθρώπου,

μια κάθε 90 δευτερόλεπτα.

Στη Γαλλία κάθε χρόνο 25000.

Στην Τουρκία το 35,6 % των γυναικών

έχει πέσει θύμα βιασμού.

Στο Πακιστάν

το 42% δέχεται τη βία ως μέρος της ζωής τους.!

85 κράτη έχουν επικυρώσει τη σύμβαση για την εξάλειψη

κάθε μορφής διακρίσεων κατά των γυναικών.

1 κράτος την έχει υπογράψει αλλά δεν την έχει επικυρώσει..

Η «πολιτισμένη» Αμερική.

Για το 50% των δολοφονημένων γυναικών

ο δολοφόνος είναι ο νυν ή ο πρώην σύντροφός τους.

Πάνω από το 50% των δραστών οικογενειακής βίας

είναι άτομα ανώτερης ή ανώτατης εκπαίδευσης.

 

Αυτά είναι μερικά από τα στοιχεία,

τα οποία προκαλούν αποτροπιασμό.

Δυστυχώς,στις περισσότερες περιπτώσεις

η βία δεν καταγγέλεται.

Και άρα μένει ατιμώρητη.

 

Πριν μερικά χρόνια

είχαν προκαλέσει σοκ οι καταγγελίες

συζύγου γνωστού πολιτικού αρχηγού

(του προοδευτικού υποτίθεται χώρου)

η οποία κατήγγειλε οτι

κακοποιούνταν συστηματικά από τον σύζυγό της.

 

Είναι αδιανόητο και αποκρουστικό,

έστω και σα σκέψη,

οτι συμβαίνει στις μέρες μας

και στην κοινωνία που ζούμε.

 

Γι αυτό έχουμε χρέος να βοηθήσουμε

να μη χρειάζεται στο μέλλον

να γιορτάζουμε τέτοιες παγκόσμιες ημέρες.

 

 

Όμορφος κόσμος,ηθικός,

αγγελικά πλασμένος έλεγε ο Σολωμός..

Σίγουρα δεν είχε αυτό στο μυαλό του..

 

Αγανακτισμένοι και «αγανακτισμένοι»

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ζούμε τον καιρό της παράνοιας.
Ναι,μη γελάτε,τον καιρό της απόλυτης παράνοιας,
σε μια χώρα που έχει πολύ μικρή μνήμη…

Παρακολουθούμε όλοι όσα συμβαίνουν
στο πολιτικό-οικονομικό σύστημα,
και ορισμένες φορές,
πραγματικά το να κρατάς την ψυχραιμία σου αποτελεί άπιαστο στόχο.

Αυτή τη στιγμή,συμβαίνουν πράγματα που θα έπρεπε να κάνουν
το πολιτικό σύστημα να ντρέπεται..
Αντ αυτού όμως καθένας από τους μετέχοντες προσπαθεί απλώς
να κερδίσει μεγαλύτερο κομμάτι από μια πίτα ψηφοφόρων,
που τελικά έχει τους πολιτικούς που της αξίζει…

Αυτή τη στιγμή,
πάρα πολλές οικογένειες στην Ελλάδα
δε μπορούν να καλύψουν
ούτε τις βασικές βιοτικές τους ανάγκες.
Και αναφέρομαι σε βασικά πράγματα,όπως η τροφή,το νερό,το ρεύμα..
Είναι ντροπή,το 2011,στις χαραυγές του 2012
να υπάρχουν άνθρωποι στην Ελλάδα
που τους κόβουν το ρεύμα
(λόγω οφειλών,ή λόγω του παντελώς άδικου και παράλογου) χαρατσιού.
Είναι ντροπή άνθρωποι να αναγκάζονται να δανειστούν λεφτά
για να καλύψουν την ανάγκη του φαγητού τους.
Απλώς ντροπή.
Ντροπή αυτών που οδήγησαν στην εξαθλίωση
αυτούς που υποτίθεται οτι προστάτευαν.

Αντ αυτού όμως
γινόμαστε μάρτυρες φτηνών επικοινωνιακών παιχνιδιών,
ψεμμάτων και υποκρισίας,
σαν το πολιτικό μας σύστημα να μην έχει αντιληφθεί
την κατάσταση που επικρατεί.

Βλέπουμε τον αρχηγό ενός μεγάλου κόμματος
να παίζει με μια υπογραφή,
με σαφή στόχο την προεκλογική του εκστρατεία,
ελπίζοντας σε μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας από το αντίπαλο κόμμα..
Βλέπουμε πρώην υπουργούς του να δηλώνουν
οτι παρέδωσαν μια χώρα παράδεισο.
Βλέπουμε ανθρώπους του αντίπαλου κόμματος
να ζητούν επίμονα αλλαγή αρχηγού,
με σαφή στόχο φυσικά
την καλύτερη τύχη στην εκλογική διαδικασία,
αδυνατώντας να αντιληφθούν
οτι σήμερα έχουμε όλοι πολύ σοβαρότερα προβλήματα.

Όμως,μαζί με τους πολιτικούς,
σε όλη αυτή την παράνοια συμμετέχουν και οι πολίτες..
Άνθρωποι που βοήθησαν με τον τρόπο τους στην κατάρρευση
και τώρα παρουσιάζονται ως δήθεν αγανακτισμένοι,
επειδή ή έχασαν ένα κομμάτι της οικονομικής τους πίτας,
ή απλώς το κάνουν επειδή το κάνουν και οι υπόλοιποι…
Γιατί ναι,μην κοροιδευόμαστε.
Ζούμε σε μια χώρα που αρκετοί(ευτυχώς όχι όλοι)
ελεύθεροι επαγγελματίες έκλεβαν συστηματικά την εφορία
(κάτι που τώρα καλούμαστε να πληρώσουμε και οι υπόλοιποι),
λέγοντας πράγματα
όπως «γιατί να πληρώσω το ΦΠΑ;τους τα χρωστάω;»
Είναι παράλογο όμως άνθρωποι όπως αυτοί
να παρουσιάζονται ως ύστεροι επαναστάτες,
ως δήθεν ανησυχούντες για την οικονομική κατάσταση,
και ως αγανακτισμένοι.

Ήμουν πάντα αντίθετος με την αφ υψηλού κριτική
που απλώς κατηγορείς,χωρίς να έχεις να προτείνεις κάτι.
Ομολογώ όμως οτι σήμερα και εγώ έπεσα σε αυτή την παγίδα.
Και δε με νοιάζει να προτείνω κάτι,
ούτε μπορώ να εξηγήσω τι πήγε στραβά,
ούτε και πιστεύω(όπως οι περισσότεροι Έλληνες)
οτι στη θέση των πολιτικών
θα τα πήγαινα καλύτερα από αυτούς..

Αυτό που ξέρω όμως,
αυτό που με απόλυτη σιγουριά μπορώ να πώ,
είναι οτι προφανώς,
για να βρισκόμαστε σήμερα σε αυτή την κατάσταση,
έγιναν λάθη.
Πολλά.
Εγκληματικά.
Απο όλους.
Πολίτες και πολιτικούς.
Δεν έχουν σημασία όμως.
Αυτό που έχει,είναι το πρόβλημα να διορθωθεί.

Και λυπάμαι που θα το πώ,
αλλά με το δεδομένο πολιτικό σύστημα,
πολύ φοβάμαι πως δε μπορεί να λυθεί..