Ψάχνοντας στο ίντερνετ διάβασα 3 ειδήσεις
που μου έκαναν εντύπωση.
Ομολογώ ότι η συγκεκριμένη με σόκαρε.
Το πρώτο μέρος ήταν μια φωτογραφία
(το λιγότερο σοκαριστική)
που απεικόνιζε στρατιώτες
της αγαπημένης μας γειτονικής Τουρκίας
(ναι,καλέ,της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή προοπτική,
που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.)
να κρατούν
κομμένα κεφάλια νεκρών Κούρδων ανταρτών.
Να σχολιάσω κάτι για το σεβασμό στους νεκρούς;
Σεβασμό που ακόμα και στα χρόνια της βαρβαρότητας
(επί Τουρκοκρατίας δηλαδή)
είχαν άνθρωποι όπως ο Γκόγκας Δαγκλής,
που σταμάτησε την μάχη
για να μπορέσουν να θάψουν
ειρηνικά οι δύο πλευρές τους νεκρούς τους.
(Το ίδιο είχε κάνει κάτι αιώνες πριν και ο Λεωνίδας
που έκανε εκεχειρία με τους Πέρσες για να αποδώσουν
τιμές στους δικούς τους νεκρούς.)
Να σχολιάσω το πόσο απάνθρωπο μου φάνηκε
και το γεγονός,
και η ανάγκη τους να το αποτυπώσουν σε εικόνα;
Για να θυμούνται το σημαντικό τους κατόρθωμα;
Νιώθω γεμάτος οργή,
ειλικρινά,
για τη φρικαλεότητα.
Νιώθω αηδία.
Και ντρέπομαι.
Αυτή η ανεκδιήγητη πράξη,
απλώς δείχνει το πόσο κακό κάνει το μίσος
όταν είναι φωλιασμένο στις καρδιές των ανθρώπων.
Οι Κούρδοι και οι Τούρκοι της φωτογραφίας
θα μπορούσαν να είναι οποιασδήποτε άλλης Εθνικότητας,
άλλωστε ο πόλεμος και οι φρικαλεότητές
του δεν είναι δυστυχώς
μόνο δικό τους θλιβερό προνόμιο.
Διάβασα επίσης ότι ο πόλεμος στο Ιράκ
τελείωσε σήμερα μετά από 9 χρόνια.
Έπρεπε να περάσουν τόσα χρόνια
για να αποφασίσουν οι «σωτήρες» Αμερικάνοι
να φύγουν από τη χώρα.
Διάβασα επίσης ότι οι απώλειες
ήταν πάνω από 4500 νεκροί στρατιώτες
και οι τραυματίες πάνω από 32000.
Από την πλευρά της Αμερικής.
Γιατί από τους Ιρακινούς,
ποιος χέστηκε να τους μετρήσει;
Διάβασα ακόμα τις δηλώσεις του Αμερικάνου
υπουργού αμύνης Λιον Πανέτα που δήλωσε
ότι οι θυσίες άξιζαν.
Οτι και οι ζωές και το χρήμα που σπαταλήθηκαν
έπιασαν τόπο,
γιατί όπως υποστηρίζει έβαλαν το Ιράκ
στο δρόμο της Δημοκρατίας.
Ποιάς Δημοκρατίας κύριε υπουργέ;
Μιας Δημοκρατίας που σκοτώσατε εκεί,
στις βρόμικες και σκονισμένες γωνιές της Βαγδάτης;
Μαζί με εκατοντάδες αμάχους,
ή ακόμα και μαχόμενους φαντάρους
που απλώς εκτελούσαν διαταγές,
ή προστατεύαν τη χώρα τους από
την ‘επιβολή’ της Δημοκρατίας που θέλατε
να «μεταλαμπαδεύσετε»;;
Την ίδια Δημοκρατία που ώθησε 4500 οικογένειες
να αποχαιρετίσουν τα παιδιά τους
ακολουθώντας δικές σας διαταγές
και παίζοντας το δικό σας παιχνίδι εξουσίας..
Της Δημοκρατίας στην οποία 32000 άνθρωποι
είναι τραυματίες,
ανίκανοι για εργασία
και θύματα των δικών σας παράλογων συμφερόντων.
Για αυτή τη Δημοκρατία πολέμησαν κύριε υπουργέ.
Για αυτή τη Δημοκρατία μιλάμε,μάλιστα.
Να σας ενημερώσω κύριε υπουργέ ότι στη Δημοκρατία
και ένας νεκρός είναι πολύ.
Και μια απώλεια τεράστιο σφάλμα.
Το γεγονός λοιπόν ότι θεωρείτε τον πόλεμο επιτυχία,
με κάνει να φαντάζομαι
τη σημασία που δίνετε στην ανθρώπινη ζωή.
Έτσι κι αλλιώς κύριε υπουργέ
της χώρας της ελευθερίας,
με τις πράξεις και τα έργα σας,
δε διαφέρετε πολύ από τις πράξεις των Τούρκων.
«το να πολεμάς για την Ειρήνη
είναι σαν να πηδάς για την παρθενία»
είχε πει κάποιος.
«μετά από ένα πόλεμο υπάρχει
πολύ λίγη Δημοκρατία να σώσει κανείς»
συμπλήρωσε ο Brooks Atkinson,
ένας Αμερικανός δημοσιογράφος..
«Πολεμιστής τη μέρα,εραστής τη νύχτα.
Μεθυσμένος από άποψη,στρατιώτης από λάθος»
είχε πει ένας άγνωστος στρατιώτης του Βιετνάμ.
Βλέπετε κύριε υπουργέ,
ο πόλεμος είναι από μόνος του ένα τεράστιο λάθος…
Λυπάμαι που δεν το καταλάβατε κι εσείς.
Τα σέβη μου.
Υ.Γ.1.Σαν σήμερα το 1915 ο Einstein
διατύπωσε τη θεωρία της σχετικότητας.
Κάποτε είχαν παρουσιάσει στο μεγάλο αυτό επιστήμονα
ένα βιβλίο που ονομαζόταν
«100 επιστήμονες κατά του Αϊνστάιν.»
Αν είχα κάνει λάθος,είπε,
ένας θα ήταν αρκετός.
Υ.Γ.2.Όταν γράφω κάτι για την Ειρήνη
πάντα μου έρχεται στο μυαλό το όνομά του.
Δεν ήταν λίγοι οι αγώνες που έκανε άλλωστε
για αυτή την παγκόσμια Ειρήνη…
Υ.Γ.3. «Η μοίρα των Εθνών,έλεγε
εξαρτάται από τα ίδια τα έθνη.»
Η Ζωή Με ...Blogάρει 