Σκέψεις μιας φίλης.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ανεκπλήρωτοι Έρωτες.

Ο καθένας απο εμάς σε κάποια φάση της ζωής του

έχει βιώσει έναν ή και περισσότερους ανεκπλήρωτους έρωτες..

Πολλές φορές μάλιστα,έχουμε την ανάγκη

να αφοσιωθούμε σε έναν φανταστικό έρωτα που ποτέ δεν ζήσαμε

ή που δεν προλάβαμε ποτέ να ζήσουμε..

Τα παραμύθια βέβαια εξαπατούν την φαντασία

και δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει

ο μεγάλος έρωτας και γιατί όχι,μπορεί να είναι και αύτος…

Σε αυτήν την περίπτωση το ανεκπλήρωτο γίνεται ιδανικό,

ένα είδος λατρείας,κατι που πραγματικά το χρειάζεσαι πάση θυσία,

και καταλήγει σε μια άδικη πολλές φορές σύγκριση

με οτιδήποτε αλήθινο υπήρξε γύρω μας..

Ο ανεκπλήρωτος έρωτας είναι επώδυνος και πολύ προσωπικός,

με απογοήτευση αλλά χωρίς ίχνος εγωισμού..

Κάτι το οποίο αποτελεί και την μεγαλύτερη παγίδα του,

καθώς δεν περνάει δοκιμασίες,

δεν απομυθοποιείται και παραμένει κάπου εκεί μέσα,

δημιουργώντας συναισθήματα,σκέψεις,

μπλέκει σε κύκλους ονείρων και επιθυμιών

που ίσως να μην έχουν ποτέ σχέση με την πραγματικότητα,

παρά μόνο με αυτή του μύαλου μας..

Αποτελεί κάτι βαθύ και έντονο,

ένα απωθημένο που πάντα θα ζεί μέσα μας,

και ίσως να μας στοιχειώνει 

ακόμα και όταν θα βρισκόμαστε στο πλαί ενός νέου έρωτα,

ακόμα και αν νιώθουμε ευτυχισμένοι εκεί που είμαστε..

Πάντα θα βρισκόμαστε στο σημείο να περιμένουμε

να ολοκληρώσουμε αυτό που αφήσαμε μισό

και να ολοκληρωθούμε μέσα από αυτό..

Αφήνει ένα μόνιμο ερωτηματικό στην ψυχή μας,

πώς θα ήταν,τι θα είχε συμβεί αν…,και αν γινόταν αλλιώς….

ένα ερωτηματικό που θα την βασανίζει καιρό,μήνες.

και που ξέρει κανείς,ίσως και για πάντα..

Ερωτήματα στα οποία σπάνια βέβαια βρίσκουμε απαντήσεις..

Γι αυτό άλλωστε τις πιο πολλές φορές

ο ανεκπλήρωτος έρωτας είναι τόσο σιωπηλός,

αλλά τόσο δυνατός ταυτόχρονα,αφήνοντας βαθιές πληγές

και σημάδια μέσα μας,σημάδια που άραγε θα φύγουν ποτέ?…

Μια αγάπη που δεν έγραψε ποτέ τις σελίδες της,

ένας έρωτας που πάντα έκαιγε

αλλα ποτε δεν έφτασε στο σημείο να ολοκλήρωθεί,

μια τρυφερή ανάμνηση που ποτέ δεν θα σβήσει,σαν το μελάνι..

κάποια πράγματα φαίνεται μένουν πάντα ανεξίτηλα..

Μια τρυφερότητα που πάντα θα νιώθεις

και θα σου δημιουργεί πάντα αυτόν τον κόμπο στον λαίμο…

Βασανίζει το μυαλό και το κάνει πάντα να σταμάτα

όταν βρίσκεται στο προσκήνιο,και αν τελικά ολοκληρωθεί..

ή θα ακολουθήσει ένας πολύ έντονος έρωτας

που θα εκτινάξει ουράνια και τους δυο,

ή θα έρθει η πλήρης καταστροφή,

σαν μια φωτία που καίει και καταστρέφει τα πάντα γύρω της…

Όσο τραυματικές εμπειρίες όμως κι αν μας αφήνουν,

έτσι είναι ο έρωτας,πάντα έχει αυτή τη γλυκόπικρη γεύση..

Ίσως αποτελεί απλά μια ευχή που κάποτε μπορεί να πραγματοποιηθεί..

Όπως και στην ζωή άλλωστε,στον έρωτα όλα είναι πιθανά..Πού ξέρεις;;

υ.γ. το κείμενο αυτό είναι οι σκέψεις μιας φίλης.το άφησα αυτούσιο… 

Advertisements

6 Σχόλια (+add yours?)

  1. magikifoni
    Δεκ. 10, 2011 @ 20:09:50

    Ένα σχόλιο δεν χωράει έναν τεράστιο αναστεναγμό.. αααχ! Όμορφο φίλτατε κι αγαπητέ. Έτσι είνα δυστυχώς, ευτυχώς… Μπορούμε να τον αλλάξουμε τον έρωτα (δεν θέλουμε να τον αλλάξουμε);
    Καλησπέρες

    Απάντηση

    • η ζωή με blogάρει
      Δεκ. 10, 2011 @ 20:42:51

      Φωνούλα μου καλησπέρα…..ήταν οι σκέψεις μιας φίλης,οπότε έπρεπε να το βάλω…τώρα,το υπόλοιπο είναι μια κουβέντα που (ευχαρίστως) μπορούμε να κάνουμε….
      καλησπέρες κι ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη!! 🙂

      Απάντηση

  2. Νέστορας
    Δεκ. 10, 2011 @ 20:25:34

    κάτι τέτοιες σκέψεις είναι που κάνουν τον έρωτα μαγικό κομμάτι της ζωής μας. μπορεί να μη ζούμε παραμύθια, μα όταν η κουβέντα έρχεται στον έρωτα τότε η μαγεία μπουκάρει και διαχέεται ανεξέλεγκτα! καλησπέρες!

    Απάντηση

    • η ζωή με blogάρει
      Δεκ. 10, 2011 @ 20:44:12

      καλησπέρα Νέστορα 🙂
      ο έρωτας είναι έτσι κι αλλιώς το πιο μαγικό,το πιο ανεξήγητο και ανεξερεύνητο κομμάτι της ζωής μας..ο έρωτας είναι από μόνος του ένα παραμύθι…που όλοι πρέπει να το ζούμε 🙂

      Απάντηση

  3. nk
    Δεκ. 10, 2011 @ 21:39:10

    Έχω την εντύπωση οτι το σχόλιο του Νέστορα τα λέει όλα…¨Ετσι είναι ο έρωτας άλλωστε,γεμάτος μαγεία…Αξίζει να προσπαθήσεις και να το ζήσεις και ας φας τα μούτρα σου..Λίγη σημασία έχει…

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: