Καλή στράτα δάσκαλε.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Υπάρχουν στιγμές,όπως αυτή,

που δεν ξέρεις τι να γράψεις.

 

Που θέλεις απλά να βρεις τον τρόπο να πεις

το δικό σου αντίο σε κάποιον,

αλλά που οι λέξεις διστάζουν να μεταφερθούν στο χαρτί.

Πριν από λίγα λεπτά έμαθα

οτι ένας άνθρωπος που εκτιμούσα πολύ,

ένας άνθρωπος που θεωρώ τιμή μου που γνώρισα,

δεν είναι πια μαζί μας.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή ένιωθα μια περίεργη ευφορία,

αλλά από την ώρα που το έμαθα όλα είναι διαφορετικά.

Και τώρα;

Ποιός θα στέλνει τα γνωστά μηνύματα σου,

ρωτώντας πώς πάει η σεξουαλική μας ζωή;;

Ποιός θα στέλνει τα πάντα περίεργα στιχάκια σου,

που τόσο γέλιο προκαλούσαν;

Τώρα που εσύ δεν είσαι πια εδώ..

Ακούγεται τόσο παράλογο,

τόσο άδικο,

τόσο άσχημο..

 

Ο φίλος μου ο Γρηγόρης λοιπόν,

γιατί φίλος ήταν,

έφυγε σήμερα για ένα μεγάλο ταξίδι,

μετά από πολύχρονη μάχη

με σοβαρή ασθένεια.

Όταν πριν από χρόνια

μου είχε πει

(σε ένα διάλειμμα του μαθήματος

στη σχολή ήταν)

οτι έπασχε από τη συγκεκριμένη ασθένεια,

είχα πέσει από τα σύννεφα.

Μη φοβάσαι,ρε μαλάκα,

μου είχε πει.

Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει.

Είχα γελάσει θυμάμαι,

γιατί αυτός ήταν ο Greg.

Έτσι τα αντιμετώπιζε όλα,

ακόμα και τα πολύ δύσκολα,

τα πολύ δικά του πράγματα.

Κάνοντας πλάκα.

Ήταν ο δικός του τρόπος να ξεφεύγει

από τη μιζέρια της καθημερινότητας,

από μια ζωή που κυνήγησε πολύ,

αλλά που ποτέ δεν του χαμογέλασε ιδιαίτερα.

Μια οικογένεια που διαλύθηκε,

η οποία τον οδήγησε στον επαναπατρισμό,

και μετά,χρόνια προβλήματα υγείας.

Αλλά πάντα τα αντιμετώπιζε με χιούμορ.

Όλα.

Ακόμα και όταν τελευταία

τα πράγματα δεν πήγαιναν και τόσο καλά,

δεν άλλαξε ποτέ τον τρόπο που τα έβλεπε.

Ακόμα και τώρα,σίγουρα,από κάπου εκεί πάνω

θα μας βλέπει και θα γελάει..

 

Δε θέλω να πώ άλλα.Δεν έχω και δε μπορώ.

Μόνο αυτό.

Καλό σου ταξίδι δάσκαλε.

Καλή αντάμωση.

Ελπίζω να ξεκουραστείς τώρα.

Δώσε χαιρετίσματα εκεί πάνω..

Ναι,το ξέρω,

πάντα κάτω ήθελες να πας,

θα είχε ομορφότερες γυναίκες,

όπως έλεγες.

Αλλά εσύ,

μόνο επάνω μπορείς να πας.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.

Καλή στράτα.

Οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν όσο η ανάμνησή τους είναι ζωντανή..

Γι αυτό δε θα πεθάνεις..Θα ζείς πάντα μέσα μας…

 

υ.γ.  Επειδή πάντα με έβριζες,

και επειδή από τα χρόνια σου στην Αμερική

σου είχε μείνει το χούι

θα στα πώ και στα Αγγλικά.

It s been an honor,Greg.

Rest In Peace.

See you on Heaven.

 

υ.γ.1 Θέλω να σου αφιερώσω ένα κομμάτι

για να σε συνοδεύσει σε αυτό το ταξίδι..

 

κι επειδή ξέρω οτι αυτό δε θα σε κάλυψε,

σου αφιερώνω και δύο που σου άρεσαν πολύ..

Αυτά,για να σε συντροφεύουν στο ταξίδι..

 

Advertisements

2 Σχόλια (+add yours?)

  1. ♔DƦάɱα QuƎeи ♔
    Δεκ. 06, 2011 @ 22:59:36

    Κλαίω τώρα … ξέρεις γιατί!
    Καλό κουράγιο!

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: