Ζώντας στο παρελθόν;ή ζώντας για το μέλλον;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σκέφτομαι το παρελθόν μου,

γιατί εκεί ήμουν ευτυχισμένος,

συνήθιζε να λέει ένας φίλος.

Αυτό δε σημαίνει οτι δε θα είσαι στο μέλλον σου,

του έλεγα εγώ…

Όχι,αλλά ούτε οτι θα είμαι,αντέτεινε.

Αυτός ο διάλογος συνεχιζόταν για ώρες,

και επαναλαμβανόταν για χρόνια…

Κάθε φορά το ίδιο,

κάθε φορά διαφωνούσαμε.

Βλέπετε,εγώ είμαι οπαδός του μέλλοντος

(τρομάρα μου)

κι εκείνος του παρελθόντος

(τρομάρα του).

Κανείς από τους δύο δε σκέφτηκε

πόσο σχετικά είναι όλα αυτά..

Προσπαθούσαμε να βρούμε ένα κανόνα,

μέχρι που η ζωή μας απέδειξε οτι είχαμε και οι δύο άδικο.

Εκείνος άκουσε κάποια πράγματα για το παρελθόν του

που τον έκαναν να μην το θυμάται

με τόσο νοσταλγικά συναισθήματα

(πολύ ήπια περιγραφή)

κι εγώ αναγκάστηκα να αναθεωρήσω εκ των συνθηκών.

 

Δεν καταλάβαμε ποτέ ποιός είχε δίκιο τότε.

Εγώ που επέμενα για την ανάγκη πίστης στο μέλλον,

αλλά που όταν χρειάστηκε να αποφασίσω

επέστρεψα στο παρελθόν;

Ή εκείνος που το παρελθόν του ήταν

η πιο σκοτεινή περίοδος της προσωπικής του ιστορίας;

Υποθέτω οτι και οι δύο μάθαμε ένα πράγμα.

 

Δεν έχει σημασία τι νομίζεις οτι ήταν το παρελθόν σου,

ούτε πώς φαινόταν

(Άλλωστε τίποτα δεν είναι πιο υπεύθυνο για τις παλιές καλές μέρες,

από την κακή μνήμη,

λένε).

Δεν έχει αξία να το νοσταλγείς.

Το να ξαναγυρίζεις σε μια σχέση που πέρασε είναι άσχημο.

Είναι λάθος.

Ειδικά αν έχει περάσει καιρός.

Θα καταλάβαινα απόλυτα την ανάγκη

του να δοκιμάσεις κάτι που δεν έγινε ποτέ.

Κάτι που τελείωσε πριν να ξεκινήσει

(ακόμα κι αν αυτό είχε γίνει στο

-πάντα πολύ πρόσφατο-

παρελθόν).

Όχι το να επαναφέρεις από το παρελθόν μια σχέση.

Ούτε οι άνθρωποι ούτε οι συνθήκες είναι ίδιες.

Πρέπει τουλάχιστον να προστατεύσεις την ανάμνηση.

Και να προχωρήσεις.

Advertisements

6 Σχόλια (+add yours?)

  1. melita
    Δεκ. 05, 2011 @ 17:43:22

    Το παρόν και το παρελθόν είναι σαν προβολές ταινιών σε διπλανές αίθουσες. Κάποια στιγμή αναπόφευκτα πρέπει να διαλέξεις. Δεν μπορείς να βλέπεις ταυτόχρονα και τις δύο ταινίες…
    Καλό σου απόγευμα .

    Απάντηση

    • η ζωή με blogάρει
      Δεκ. 05, 2011 @ 19:30:04

      Αν ρωτάς εμένα,θα διάλεγα την ταινία με την καλύτερη υπόθεση…αυτή που δε θα είχε ένα δακρύβρεχτο τέλος,αλλά ένα υποσχόμενο «και ζήσαν αυτοί καλά,κι εμείς καλύτερα»…γιατί όταν πρέπει να διαλέξεις την ταινία της ζωής σου,το όμορφο τέλος παίζει αναπόφευκτα πολύ μεγάλο ρόλο….

      Απάντηση

  2. Νέστορας
    Δεκ. 06, 2011 @ 01:31:38

    το τώρα, το παρόν, το τώρα! είναι το μόνο αληθινό άλλωστε!

    Απάντηση

  3. ♔DƦάɱα QuƎeи ♔
    Δεκ. 06, 2011 @ 23:03:53

    Το παρελθόν είναι φάντασμα, το μέλλον είναι όνειρο και αυτό που έχουμε πάντα είναι το παρόν.
    Bill Crosby

    Υπέροχο το κείμενο σου Κωνσταντίνε μου!
    Φιλιά πολλά!

    Απάντηση

    • η ζωή με blogάρει
      Δεκ. 07, 2011 @ 01:27:28

      Έτσι είναι,αυτό που έχουμε πάντα είναι το παρόν..το μόνο πραγματικό και αληθινό….
      Σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ Μαρινάκι μου!
      Καλή σου νύχτα και φιλιά πολλά!!:-)

      Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: